درب چوبی


در قدیم برای ساخت درب چوبی از چوب های طبیعی استفاده شده است. با توجه به رو به پایان بودن منابع طبیعی و درخت ها در ایران و از دست رفتن منابع طبیعی، استفاده از مصنوعات چوبی اجتناب ناپذیر می باشد و در این میان درب چوبی ساختمانی نیز از این قاعده مستثنی نیست. چوب دارای مزایای زیادی در استفاده درب چوبی می باشد ولی بطور کلی ساختار درب چوبی در قدیم تمام چوب بوده است.



معایب درب چوبی

1- هزینه بسیار بالای درب چوبی
2- سنگین بودن درب چوبی
3- استفاده از یراق آلات متناسب با وزن درب؛ به عبارتی گران تر بودن یراق درب چوبی
4- زمان بر بودن تولید درب چوبی
5- احتمال آفت زدن درب چوبی در طی زمان
6- عدم وجود چوب خشک مناسب برای درب های تمام چوب و احتمال تابیدگی چوب ماسیو

در کنار معایبی که در بالا اعلان شد درب های جدید از ام دی اف استفاده می شود. به عبارت دیگرMDF  با روکش PVC و روکش چوب همان زیبایی را خلق می کنند که در چوبی داشته اند. در حقیقت ظاهر درب همان روکش چوبی می باشد که با رنگ های پلی استر رنگ آمیزی شده است و مغزی درب ها از ام دی اف می باشد. این نوع درب های در بعضی مواقع از شبکه مشبک مانندی استفاده می کنند که وزن درب را کاهش دهند این نوع شبکه های تو خالی که شبکه هانی کام نیز نامیده می شود باعث سبک شدن وزن درب می شوند. این نوع شبکه های داخلی با ابعاد مختلف می باشند که می توان گفت هر چه فاصله شبکه در این نوع درب ها کمتر باشد مقاومت درب ها بیشتر می باشد.

از مزایای استفاده ام دی اف در درب های داخلی این می باشد که ام دی اف با توجه به ثبات ابعادی که به واسطه ی چسب اوره فرمالدئید دارند مناسب برای استفاده در درب های داخلی ساختمان می باشند. از نظر ظاهر می توان بیان کرد که روکش چوب با رنگ پلی استر همان نوستالژی درب چوبی قدیمی را ایجاد می کنند. در سالیان اخیر روکش های جدید PVC نیز در درب های داخلی ساختمان استفاده زیادی شده است. درب های داخلی ساختمان دارای تنوع زیادی می باشند که در این میان درب های HDF و درب های MDF و درب های ABS  از انواع مختلف درب های داخلی ساختمان می باشند.